ov-shitkaart

Toen ik gisteren weer eens gecontroleerd werd en de kaart niet werkte raadde de conductrice me aan om via de website ‘iets in te vullen, met een brief ofzo, zodat je die twee weken toch gewoon kunt reizen.’ Erg duidelijk, net zoals de website van Studentenreisproduct. Maar aangezien het nu toch echt tijd wordt om mijn kaart eens op te sturen, gaf ik het een kans.

Na wat gestuntel en weinig vooruitgang besloot ik de klantenservice (10 cent per minuut) te bellen. Na een paar menu’s, dacht ik eindelijk verbonden te worden. Ik had genoeg informatie gegeven wat mijn problemen zijn; een defecte studenten ov. Daarentegen leest een bandje netjes voor wat ik ook op de website kan lezen en sluit vriendelijk af met ‘de verbinding wordt nu verbroken’.

Daarom raad ik aan om bij het eerste menu gelijk op 6 ,’overig’, te drukken. Daarmee wordt je gelijk doorverbonden naar een medewerkster, die haar best probeert te doen.

Om aan te kunnen tonen dat ik een studenten-ov heb, moet ik een account aanmaken op ov-chipkaart.nl. Dat had ik niet, maar na een paar klikjes zou dat gepiept moeten zijn. Daarop zou ik ‘ergens wel iets moeten kunnen vinden’. Na het aanmaken van een account, wat inderdaad een fluitje van een cent was, en het grondig doorzoeken van mijn gegevens. Kon ik nergens aflezen dat ik een studenten-ov bezit, waarmee ik doordeweeks gratis kan reizen.

Opnieuw belde ik. Na de uitleg van mijn probleem werd ik in de wacht gezet. De vrouw aan de andere kant moest met haar collega’s overleggen. Zo’n 30 cent (3 minuten) betaalde ik om naar het nummer Whistle van Flo Rida te luisteren. Wat een moderne wachtmuziek!

De vrouw stopte mijn gedans abrupt, er was namelijk een probleempje: Ik had namelijk nog niet gereisd, na het aanmaken van het account. Daardoor kon ik niet laten zien dat er met het reizen 0,00 afgeschreven wordt. Waardoor de controleurs in het OV niet kunnen zien dat ik gratis reis. Mits ik naar een NS-balie ga, daar kunnen ze de afgelopen 10 transacties gemakkelijk uitprinten.

Maar mijn kaart werkt niet bij medewerkers van de NS en ook niet bij de servicebalie van de NS, dat is juist het probleem van een defecte kaart. Kortom: een bewijs dat ik gratis mag reizen wordt moeilijk.

Dus wie bang is dat zijn/haar kaart het in de (nabije) toekomst begeeft: maak een account aan op deze website.  

Ik denk dat conducteurs personen zoals mij graag zien. We wisselen meer dan vijf onzinnige woorden en controleren wordt een stuk uitdagender met een kapotte chip. Op Station Eindhoven staat drie man sterk te posten voor de trappen naar het perron. Mijn trein vertrekt om 00:19 en ik ben ruim op tijd. 

Controleur 1 vraagt mij om mijn vervoersbewijs, ‘anders mag ik niet het perron op’. Ik geef hem mijn kaart en vertel over de kapotte chip en hoe controleurs hem niet uit kunnen lezen, maar ik wel netjes incheck. Controleur 1 geeft mijn kaart aan Controleur 2, die hem natuurlijk ook niet uit kan lezen. Controleur 2 besluit na een beetje gekloot met mijn kaart dat ik het perron niet op mag. ‘Geen geldig vervoersbewijs’. Ik vraag mijn kaart terug terwijl Controleur 3 zich ermee gaat bemoeien. Ik raak gefrustreerd en zeg dat ik wel degelijk een geldig vervoersbewijs heb, maar dat zij niet de middelen hebben om mijn vervoersbewijs te controleren. Controleur 3 geeft me gelijk en vraagt of ik aan kan tonen dat ik ingecheckt heb. ‘Loop maar even mee naar een ticketautomaat, daar kan ik mijn geschiedenis uitlezen met veel moeite.’ Controleur 3 loopt met me mee. Ik laat Controleur 3 zien dat ik netjes 10 minuten daarvoor ingecheckt heb in Eindhoven. De andere controleurs kijken me raar aan, wanneer ik de trap van het perron oploop. 

Volgens conducteurs doet ‘zo’n kaart het altijd in de bus’, maar ik begrijp niet zo goed waarom hij het in de bus ‘wel altijd doet’, maar bij de NS (en haar personeel) niet. Waarom zit er een verschil in de uitleesapparatuur? 

Mijn ov-kaart werkt nog steeds niet naar behoren. Opsturen naar Trans Link Systems stel ik uit, omdat ik de eerste twee weken van de tijd dat mijn kaart weg is, ik de kosten zelf moet vergoeden. Dat is voor iemand die veel reist en redelijk afhankelijk is van zijn blauw/gele kaartje vrij lang en prijzig. Daarom heb ik me neergelegd bij de gebroken chip en de nadelen die het met zich meebrengt. 

Mijn kaart zit inmiddels in een hoesje, zodat verdere beschadigingen uitblijven en de kaart goed recht blijft en niet gemakkelijk ombuigt in mijn portemonnee. Het enige nadeel van het dunne plastic hoesje, is dat de kaart niet te lezen is met de beschermingslaag erom. Daarom moet ik voor iedere in- en uitcheck mijn kaart gedeeltelijk uit het hoesje halen. 

NS paaltjes zijn het moeilijkst, terwijl bussen het gemakkelijkst zijn. De apparaatjes die controleurs en conducteurs bij zich dragen zijn gewoonweg slecht, ik heb nog nooit meegemaakt dat mijn kaart uitgelezen kon worden door een NS medewerker. De een legt zich sneller neer bij de gebroken chip dan andere, maar ik ben nog geen enkele keer beboet en dat mag ik afkloppen volgens sommige conducteurs. In een volgend stukje zal ik meer vertellen over mijn ervaringen met controleurs. 

Over een aantal weken zit mijn studiejaar erop en stuur ik mijn kaart op vakantie naar Trans Links Systems, ik ben erg benieuwd wat zij met de kaart gaan doen. Door het vele gefriemel van conducteurs, het in- en uit het hoesje halen en het eindeloos bewegen over paaltjes heeft het aantal krassen aanzienlijk vergroot. 

Euforie! Voor een gehele rit in bus 12 en een treinreis van Utrecht naar Den Bosch deed mijn ov-chipkaart het zowaar normaal! Enkel, in de stadsbussen van Den Bosch had hij er toch niet zo’n zin meer in. Hebben anderen mensen ook ooit last gehad van het soms moeilijk herkennen van de kaart? Ik ben benieuwd hoelang de kaart kan doorsukkelen voordat hij daadwerkelijk niet meer werkt. Ik zou het fijn vinden als jullie je eigen verhaal naar mij opsturen! Ik zet ze op mijn blog.  

De dag die veel studenten vrezen is voor mij zo goed als aangebroken. Een kleine drie kwartier geleden stapte ik in Bus 12 op Utrecht Centraal en bleef bij het inchecken het welbekende piepje uit. Nadat ik mijn ov-chipkaart uit mijn portomonnee had gehaald en heel lang op en neer schoof voor het apparaat lukte het mij toch om in te checken. En ook bij het uitchecken weigerde mijn kaart in eerste instantie. Kortom, het is een kwestie van tijd voordat mijn reispas overlijdt.

Ik wil een weblog gaan bij houden over mijn kleine kaartje om zo aan nietreizend- en studerend Nederland te laten zien hoe slecht het gesteld is bij Trans Link Systems. We kennen allemaal de verhalen van kaarten die stukgaan, nieuwe kaarten die op zich laten wachten en grote geldbedragen die de student uit eigen zak kan betalen.  

Ik ga u meenemen in het leed dat de ov-chipkaart heet, om zo, realtime, te laten zien hoe Trans Link Systems kapotte kaarten behandeld.